2 prachtige mystieke gedichten met uitleg!

Moeder Theresa (1910 – 1997)

Moeder Theresa was een christelijke non en mystica. Ze heeft heel haar leven gegeven voor God en om de liefde van God te verspreiden. Heel haar leven heeft ze gewijd aan het verzorgen van mensen die het minder hadden. Ze was hun steun en toeverlaat. Tegelijkertijd heeft ze een grote innerlijke transformatie gemaakt tijdens haar leven in de dienstbaarheid aan God. Dit gedicht getuigt van een diepe wijsheid en Godsbesef.

“De vrucht van stilte is gebed,

De vrucht van gebed is geloof,

De vrucht van geloof is liefde,

De vrucht van liefde is dienstbaarheid,

De vrucht van dienstbaarheid is vrede.”

(Bron: Brian Kolodiejchuk: Moeder Theresa; Kom, wees mijn licht, p.285).

Uitleg:

Moeder Theresa heeft God gekend. Mensen zeiden over haar dat ze een onuitputtelijke kracht had om de hulpbehoevende te dienen, maar ook dat ze onmetelijke rust, vrede en vreugde uitstraalde. Ze heeft God gekend en kent de weg. Dit is ook te lezen in haar vers. In de stilte, wanneer onze gedachten ons niet storen, wanneer onze zintuigen geen prikkeling hebben en wanneer het vuur van onze verlangens even zijn gedoofd ontstaat het gebed. Het gebed is een manier om met werkelijke aandacht, overgave en toewijding Het hogere te aanbidden. In dit proces neemt de kracht van je ego af. Vervolgens zal je steeds meer God leren kennen, geloof ontstaat. En tegelijkertijd ontstaat er een krachtig verlangen om tot God te komen en God te aanbidden. In de aanbidding voelen we ons dan even verbonden met iets wat onszelf overstijgt.

Geloof is dus een krachtig geestelijk verlangen samen met de overtuiging dat jouw manier van belijdenis voor jou de manier is om tot God te komen, je laat je niet of minder afleiden door het aardse of door de mening van anderen. Je raakt standvastig en volhard in je geloof. Lees volhard, niet verhard. Verhard betekent dat je een steen wordt, niet meer ontvankelijk voor God en al je gevoelens wilt wegdrukken of zelfs ontkent. Volharding betekent dat je volhard in, aandacht, een routine of een handeling die je moeite kost omdat je wordt afgeleid door je gedachten, instinctieve neigingen en verlangens. Na het geloof komt liefde. Deze liefde is afkomstig van God en vloeit van God via ons naar anderen.

Geborgenheid in God

We voelen ons geborgen bij God. Vanuit die liefde en compassie voor anderen welt er een diep verlangen op om dienstbaar te zijn. Hierbij offer je jezelf volledig op. Dit kun je niet doen wanneer je er nog niet klaar voor bent. Zelfopoffering is een natuurlijk verlangen wat gaandeweg vanzelf ontstaan en gaat gepaard met zelfliefde. Wanneer men dan onbaatzuchtig anderen dient staat men buiten de stormen van de zinnelijkheid en alle gemoedstoestanden. Men voelt dan een sterke innerlijke vrede.

Mansur Al-Hallaj (858 – 922)

Mansur Al-Hallaj was een Islamitische mysticus. Hij had ook net als moeder Theresa een diep mystiek inzicht verworven in wie of wat God is. Ter aanvulling op het gedicht van Moeder Theresa wil ik een deel van een vers van Mansur Al-Hallaj uitlichten. Ik vind het een prachtig vers. Het geeft het diep mystieke gevoel weer waarin het ego volledig verdampt in Godslicht ofwel in Godsaanwezigheid.

“In mijn vernietiging ging mijn vernietiging verloren

En in mijn vernietiging heb ik Jou gevonden

In het wegvallen van mijn naam en de contouren van mijn vorm

vroeg ik naar mij, en ik zei: Jij.

Mijn diepste geheim wees naar Jou

Totdat ik werd vernietigd aan mezelf, en Jij bleef

Jij bent mijn leven en het geheim van mijn hart

Waar ik ook ben, daar ben Jij.”

(vertaald uit het Engels, Bron: https://www.barakainstitute.org/articles/2-poems-by-mansur-al-hallaj/)

Uitleg:

Onze naam en vorm zijn constructen van ons verstand, van ons ego. Hij zegt eigenlijk dat hij zichzelf vernietigde, maar in die vernietiging ging die vernietiging verloren, maar bleef er iets over dat niet hijzelf was, maar waar hij wel bewust van was. Hij was dus niet vernietigd. Echter was zijn ego wel vernietigd, zijn gehele gevoel een ‘ik’ te zijn. In dat moment van volledige verbijstering en het volledig wegvallen van alle manieren enigszins begrip, controle of houvast in de situatie te hebben, vroeg hij in alle kwetsbaarheid en naaktheid naar zichzelf, wie datgene was die daar stond. Er is geen enkel zelfzuchtig gevoel meer aanwezig. En hij zei ‘Jij’ waarmee hij verwijst naar God. Hij was God.

Wanneer het ego wegvaagt blijft enkel God over. God is onze bron, onze essentie en is het bestaan zelf. Zo eindigt Mansur AL-Hallaj zijn vers met ‘Jij bent mijn leven en het geheim van mijn hart. Waar ik ook ben, daar bij Jij”. Hij draagt God mee in zijn hart. Dit zag hij eerst niet en daarom beschrijft hij het als een geheim. Een mystiek geheim wat zich nu aan hem heeft geopenbaard. Eerst zijn we allemaal gefocust op onszelf. Wanneer deze focus wegvalt, verschijnt er iets wat er altijd al was, iets wat we altijd al meedroegen in ons hart.

God als mystieke ervaring

We hebben allemaal een idee over wat God is of niet is. Toch is God niet te bevatten met ons verstand. We kunnen het wel begrijpen via ons hart tijdens een openbaring of tijdens een zogenoemde spirituele, mystieke of religieuze ervaring. Tijdens een dergelijke ervaring vloeien er gevoelens en wijsheden door ons wezen die we niet eerder hebben gehad. Het zijn gevoelens en wijsheden van een hogere orde dan die we gewend zijn. Als ons verstand ons in de steek laat en we voelen ons met heel ons wezen ‘thuis en vreugdevol’ dan kunnen we dat God noemen. We zijn dan bij onze eigen essentie aangekomen.